Onderwerpen

zaterdag 23 mei 2009

De verontwaardiging over de COTAN verklaard ...



In de bijdrage 'De COTAN ziet DLE's het liefst geheel verdwijnen ...' wordt sterk verontwaardigd gereageerd op deze opvatting/uitspraak van de COTAN, omdat de vele gebruikers worden gebruuskeerd: ze zijn kennelijk heel dom bezig ...In de (vorige) bijdrage werden de bezwaren tegen de COTANargumentatie al aangestipt, maar laten we die eens onder de loep nemen.
Dan blijkt dat de COTAN het afwijzen van de DLE’s volstrekt niet kan waarmaken.

De afwijzing van de DLE's door de COTAN is namelijk gebaseerd op anekdotische argumentatie, vooringenomenheid en een valse conclusie. In 2007 hebben twee leden van de COTAN in De Psycholoog het standpunt van de COTAN over de DLE’s uiteengezet. Ze komen tot de conclusie dat, gezien de vele bezwaren die tegen DLE’s opgeworpen kunnen worden, normering op basis van standaard- of rangordescores te prefereren is (Evers en Resing. 2007).
De anekdotische argumentatie bestaat er uit dat er mogelijke problemen met DLE schalen worden opgeworpen (bijv. bodem- en plafondeffecten), er een voorbeeld wordt gegeven van een DLE schaal waarbij dat optreedt en vervolgens geconcludeerd wordt dat DLE schalen dus niet deugen. Waarbij niet met zoveel woorden gezegd wordt, maar wel geimpliceerd, niet kunnen deugen!
De vooringenomenheid bestaat er onder andere uit dat er selectief gebruik gemaakt wordt van de literatuur. Veel van de argumenten van Evers en Resing tegen de DLE's komen uit het artikel van Oud en Mommers uit 1990. In 1991 heeft Gerard Melis - de auteur van het DLE boek - een verweer geschreven waarin hij uiteenzet dat volgens hem een aantal argumenten van Oud en Mommers ondeugdelijk is. Evers en Resing noemen Melis’ artikel en zijn argumenten niet. Zij geven dus alleen de argumenten die tegen DLE's zijn opgeworpen en andere standpunten negeren ze. Hiermee doen ze de door hen van belang geachte 'ontwikkelingen op het gebied van de testtheorie en testconstructie' geen recht. Want ontwikkeling is gebaat bij debat en argumentatie. Het kan natuurlijk zijn dat de COTAN de tegenargumenten van Melis ondeugdelijk vindt, maar laten ze dat dan beargumenteren. Dan kan je de argumenten (zowel voor als tegen) naar een hoger plan brengen.
De valse conclusie bestaat er uit dat Evers en Resing stellen dat, gezien de door hen gepresenteerde bezwaren, DLE’s moeten worden afgewezen en deviatienormen geprefereerd. In hun artikel laten ze echter na aan te tonen dat de door hen opgevoerde mogelijke problemen (laten we er nog eens eentje noemen: ondeugdelijke normgroepen) niet of in ieder geval in mindere mate voor de deviatienormen gelden. De conclusie van Evers en Resing volgt dus niet uit de door hen gepresenteerde argumenten. Analoog aan de manier van redeneren van Evers en Resing zou je kunnen stellen dat de kleur rood voor auto’s moet worden verboden: rode auto’s dragen immers bij aan de luchtvervuiling, aan het verkeersinfarct en verkeersslachtoffers. Om met Evers en Resing te spreken: het ziet er prachtig uit, maar het liefst zien we die kleur geheel verdwijnen ...

Zie ook: Kritiek op DLE's weerlegd